Temat kociej toalety, dla opiekunów kotów jest zawsze aktualny. Mamy kuwety kryte, odkryte, duże, małe ,narożne wysokie i niskie. Są kuwety automatyczne i takie, do których kot wchodzi od góry.

Żwirków również jest bez liku w kilkudziesięciu wariantach.

Niezależnie od tego, jaką kuwetę i jaki żwirek ma Twój kot ważne jest żeby spełniała kocie a nie ludzkie wymagania. Często spotykam się z sytuacją, gdy opiekun trafia do mnie ze względu na oddawanie moczu lub kału poza kuwetą. Oczywiście w takiej sytuacji pierwszym co powinniśmy zrobić jest badanie moczu . Czekając na wynik badania trzeba się również porządnie zastanowić co mogło spowodować takie zachowanie. Dobrze by było podejrzeć kota w momencie siusiania do kuwety. Spojrzeć czy kot zajmuje w kuwecie inną pozycję lub, czy np.wchodzi jak na rozżarzone węgle a po załatwieniu się wyskakuje jak sprężyna. Lub kiedy zaczyna się kręcić przy kuwecie, ale do niej nie wchodzi i załatwia się obok. Może się okazać, że przyczyną takiego zachowania jest…. Nieodpowiedni żwirek lub też nieodpowiednia kuweta albo jedno i drugie. Jest to szczególnie istotne w okresie wzrostu. Kuweta dobra dla malucha jest już nieodpowiednia dla dorosłego osobnika. To, że do tej pory zarówno żwirek, jak i kuweta pasowały kotu nie znaczy że to się nigdy nie zmieni. Te zmiany mogą przyjść w każdej chwili bez widocznej dla opiekuna przyczyny. Zdarza się, że kuweta z jakiegoś powodu zaczęła się kotu źle kojarzyć albo producent żwirku zmienił nieco jego skład. Bywa też tak, że pojawia się nadwrażliwość kocich łapek i korzystanie z kuwety jest dla kota po prostu nieprzyjemne.

Najlepiej sprawdzą się żwirki jak najbardziej zbliżone do piasku lub ściółki leśnej, delikatne dla łapek.

Nigdy nie kupuj żwirku zapachowego! To tak jakbyś Ty miał naprawdę cuchnącą toaletę i musiał załatwiać się w niej kilka razy dziennie. Jeśli podejrzewasz, że to żwirek jest przyczyną problemu kup inny niż dotychczas. Najlepiej kupić również drugą kuwetę i pozwolić kotu wybrać tą, która mu bardziej pasuje. Czasami wystarczy przenieść kuwetę w inne miejsce. Czasami wystarczy sama zmiana żwirku. To wydaje się skomplikowane, ale dla naszego kota jest to zaspokojenie jednej z podstawowych życiowych potrzeb. Tak więc postaraj się zapewnić swojemu kotu optymalne warunki korzystania z toalety.

Wydawać by się mogło, że Twoje mieszkanie nie potrzebuje specjalnych przygotowań, żeby zamieszkał w nim kot. Jednak zanim przywieziesz swojego nowego podopiecznego do domu, musisz uważnie popatrzeć na swoje mieszkanie z punktu widzenia kota. Jeśli jest to bardzo młody kotek to pewne poprawki można wprowadzać późnej ale nigdy nie wiadomo kiedy maluch zacznie wskakiwać np. na półki lub na blat w kuchni, więc lepiej być przygotowanym od razu. Niezależnie od wieku i ilości kotów w domu podstawową rzeczą jest zabezpieczenie okien.

W każdym pomieszczeniu, w którym jest okno, przynajmniej jedno powinno być wyposażone w siatkę, jeśli otwieramy je bocznie. Jeśli masz zwyczaj otwierania okien uchylnie upewnij się że zarówno z jednej jak i drugiej strony oraz od góry kot nie może tam wsadzić łapek lub głowy. Do zabezpieczenia okien otwieranych uchylnie służą w specjalne kratki do samodzielnego montażu. Zabezpieczamy z obu boków oraz z góry. Nie są drogie a mamy pewność że kociak czy też dorosły kot nie powiesi się sam w uchylonym oknie. Niestety wiele kotów umiera właśnie w ten sposób. Stają na tylnych łapkach, przednimi opierając się o bok uchylonego skrzydła oka i usiłują wyjść lub złapać muszkę, nie wiedząc, że to śmiertelna pułapka. Kiedy kot stając na opuszkach łap wsadzi do prześwitu łapę zawiesza się na niej i nie ma już możliwości podniesienia się wyżej i uwolnienia łapki. Najgorzej, kiedy wsadzi do prześwitu głowę. Nie jest w stanie ani wyjść, ani wrócić. Jeśli to łapka to grozi mu ciężkie okaleczenie. Jeśli to głowa…
Nie będę tu pokazywać drastycznych zdjęć, wystarczy to sobie wyobrazić.

Zabezpiecz WSZYSTKIE okna. Nie ważne czy otwierasz je „na chwilę” albo kota akurat nie ma w pokoju. Raz, drugi, trzeci nic się nie stanie a za czwartym się stanie i nieszczęście gotowe.
Również nie jest ważne, że uważasz, że „mojego kota/mojej kotki/moich kotów to nie dotyczy’’ lub „One tak nie robią” Jeszcze lepsze tłumaczenie: Tyle lat żyje i nigdy nie zaczepił się w oknie i nie wypadł z okna ani z balkonu. Do czasu. Znam przypadki gdzie koty żyjące cały czas w tym samym mieszkaniu, nigdy niewykazujące nadmiernej ekscytacji wychodzeniem na balkon oraz niezainteresowane wspinaniem się na okno nagle spadały z 6 czy 4 piętra. Nagle miały drastyczne uszkodzenia łapek. Opiekunowi płakali nad nieszczęściem swoich podopiecznych. Przeżywali koszmar oczekiwania na diagnozę i płacili ciężkie pieniądze, za których operacje można było uniknąć. Oczywiście, jeśli zwierzę było do odratowania. Wystarczyło zabezpieczyć okna oraz balkon!

Tak więc pamiętaj, że chwilowa niedogodność i pewna kwota wydana na zabezpieczenie okien (lub balkonu) jest niepomiernie mniejsza od strat emocjonalnych i finansowych, które możesz ponieść, jeśli tego nie zrobisz. Nawet jeśli wynajmujesz mieszkanie pamiętaj, że zarówno kratki, jak i siatki można w razie wyprowadzki zdemontować i ponownie zamontować w nowym miejscu.

Teraz czas na konkrety!

Jeśli w oknie jest siatka to otwieraj je normalnie, nie uchylnie. No chyba, że dodatkowo jest zabezpieczone kratką.

Balkon również MUSI być zabezpieczony. Można umieścić siatkę w świetle drzwi balkonowych, (tak samo, jak w oknach ), ale tylko wtedy gdy na ten balkon nie będziesz wychodzić. Lepszym rozwiązaniem jest zabezpieczenie balkonu siatką o dużych oczkach ze sznurka lub z tworzywa sztucznego. Można wynająć firmę, która fachowo zabezpieczy nam cały balkon (można też zewnętrznie zabezpieczyć okna). Można kupić wszystkie elementy potrzebne do zabezpieczenia balkonu i zrobić to samodzielnie. Są sklepy internetowe oferujące zestawy do samodzielnego montażu. Ważne, aby zabezpieczenie było takie, żeby kot siatki nie przerwał i razem z nią nie wypadł.

Wewnętrzne siatki w oknach powinny być umieszczone na ramie. Można kupić lub zamówić na wymiar siatki na ramie aluminiowej, lub zrobić samodzielnie na ramie drewnianej.
Nie powinny być to siatki przyklejane na taśmie lub na rzepy. Tak zamocowana siatka nie wytrzyma naturalnej ciekawości kota. Tym bardziej nie wytrzyma niektórych zawodników, którzy potrafią się po tych siatkach wspinać lub też odbijać się od nich bokiem jak w Matrixie.

Dla nich siatka to rodzaj trampoliny. Musi być więc solidna oraz porządnie zamocowana w ramie okna. Tak samo ma się sprawa z siatkami na balkonie lub przy zewnętrznych parapetach. Nawet jeśli kot się wdrapie to musi być bezpieczny. Kamikadze nie zdarzają się tak często. Zwykle kot, który jest przyzwyczajony do fizycznej bariery w oknie po jej zdjęciu przez jakiś czas zachowują się tak jak by ona dalej tam była. Dla wszystkich będzie najlepiej jak ta bariera po prostu będzie chroniąc Twojego kota przed wypadkiem.
Przy okazji taka siatka chroni Cię i Twoje mieszkanie przed komarami, muchami, osami i innymi niekoniecznie chcianymi owadami. Więc korzyść jest obopólna!

Kot Haribo, 3 letni samiec, kastrowany.

Opiekunowie zgłosili się do mnie z problemem oddawania moczu poza kuwetą. W momencie przeprowadzania wywiadu (telefonicznie) trwało to już jakiś czas (ok. miesiąca). Szukali pomocy u weterynarza, ale ten stwierdził, że kot jest zdrowy i problem jest raczej natury psychologicznej. Kot pozornie nie wykazywał żadnych objawów stresu, w ostatnim czasie nie była zmieniana kuweta, ani żwirek. Cztery miesiące wcześniej miała miejsce przeprowadzka, która również (pozornie) nie zrobiła na kocie większego wrażenia.

Podczas mojej wizyty kot był zainteresowany nową osobą, przyjacielski, domagający się pieszczot. Zachowywał się jak dobrze zsocjalizowany kot, bez oznak wycofania, ale również nienarzucający się nadmiernie. Poprosiłam o pokazanie miejsc, w których kot znaczył teren, obejrzałam miejsce na kuwetę i samą kuwetę. Haribo najczęściej siusiał poza kuwetą w korytarzu: na podłogę, na buty lub na rzeczy, gdy te spadły np. z wieszaka. Żeby uspokoić zestresowane zwierzę ustaliłam, że dodamy drugą kuwetę właśnie w korytarzu. Wprowadziłam na 3 tygodnie łagodny środek adaptacyjny. Poprosiłam również o usunięcie z korytarza wolnostojących butów oraz o niepozostawianie w nim rzeczy po powrocie opiekunów do domu (np. torby lub plecaka). Następnym krokiem nieco uciążliwym dla opiekunów był… bezwzględny zakaz przestawiana mebli w domu, na najbliższe 2 miesiące. Dlaczego?

Dlatego, że kot był mocno zestresowany przeprowadzką, czego nie pokazywał.

Trzeba pamiętać, że nawet jeśli po kocie nie widać to nie znaczy, że nie jest zestresowany. Stres przekłada się na objawy fizyczne, a ten długotrwały i przewlekły na stany chorobowe i to często dużo później, już po wygaśnięciu pierwotnej przyczyny. Dodatkowym źródłem stresu u Haribo była wizyta u weterynarza, a następnie wprowadzenie kolejnych zmian w nowym mieszkaniu, gdyż niedługo po przeprowadzce meble w domu zostały ponownie przestawione co zmieniło układ mieszkania (znowu!). Tego dla kota było już za dużo. Poczuł się niepewnie i usiłował jak najmocniej zaznaczyć swoje terytorium głównie w miejscu, gdzie codziennie było mnóstwo nowych śladów zapachowych. Czyli w korytarzu.

Po niedługim czasie po wprowadzeniu w życie moich zaleceń kot przestał oddawać mocz poza kuwetą, a ta w korytarzu była używana tak samo, jak ta w łazience. Po kolejnych 2 miesiącach kuweta korytarzowa była używana coraz rzadziej, ale profilaktycznie została.

W przyszłości opiekunowie sami zdecydują, czy zostawić ją w tym miejscu na stałe, czy nie.